![](https://aiisolab.ir/wp-content/uploads/2024/07/a-doctor-writing-the-word-diabetes.jpg)
ازسری مطالب بهبود آموزش ارتباطات در خطر با هدف مشارکت اجتماعی (RCCE) درمورد بیماریها با اولویت پیشگیری بیماری ها و افزایش سواد سلامت (Health Literacy) ترکیب شیمیایی Bisphenol A (BPA) که اغلب در بستهبندی مواد غذایی و نوشیدنی پلاستیکی مثل آب معدنی و آب آشامیدنی وجود دارد، میتواند حساسیت به انسولین، هورمونی که سطح قند خون را کنترل میکند، کاهش دهد؛ و در نتیجهی کاهش توانایی پاسخ به انسولین، که مقاومت به انسولین نامیده میشود، افزایش مداوم سطح قند خون را سبب شود. که خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را به طرز قابلتوجهی افزایش میدهد.
محققان نتایج تحقیقات را در نشستهای علمی انجمن دیابت آمریکا در سال ۲۰۲۴ به اشتراک گذاشتند و توصیه کردند که آژانس حفاظت از محیط زیست محدودیتهای مواجهه با سطح بیخطر BPA موجود در بطریهای پلاستیکی، ظرفهای غذا و سایر مواد بستهبندی را مجددا مورد ارزیابی قرار دهد.
محققان دانشگاه ایالتی پلیتکنیک کالیفرنیا تعدادی بزرگسال سالم را تحت بررسی قرار دادند. این افراد به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند: یکی از گروهها دارونما دریافت کرد و به گروه دیگر دوز کمی از ترکیب شیمیایی BPA را به صورت روزانه دادند. پس از چهار روز، حساسیت به انسولین در گروهی که در معرض ترکیب شیمیایی BPA قرار داشتند، کاهش یافت در حالی که در گروه دارونما هیچ تغییری مشاهده نشد. در حال حاضر آژانس حفاظت از محیط زیست دوز پیبیای مجاز را ۵۰ میکروگرم به ازای هر یک کیلوگرم وزن افراد در نظر گرفته است.
سازمان غذا و داروی آمریکاFDA دوز پایین BPA در ظروف غذایی را بیخطر میداند و آن را ۵ میلیگرم روزانه، به ازای هر کیلوگرم وزن افراد در نظر میگیرد. که از دوز خطرناکی که در تحقیقات جدید مشخص شده است، بسیار بالاتر است.
محققان با توجه به این اختلاف سطح، میگویند که دستورالعملهای سازمان غذا و دارو قدیمی و نیازمند بازبینی است. از سوی دیگر برخی نهادهای نظارتی در نقاط دیگر جهان، در مورد ترکیب شیمیایی BPA ، رویکرد سختگیرانهتری اتخاذ کردهاند. برای مثال، کمیسیون اروپا پیشنهاد داده است استفاده از BPA در محصولاتی که با مواد غذایی و نوشیدنی در تماساند، تا پایان سال ۲۰۲۴ ممنوع شود. از آنجایی که همه ما با این مواد به صورت روزانه سروکار داریم، نگرانیها راجع به این مواد شیمیایی رو به افزایش است.
پژوهشهای اخیر هم، بر خطر ریزپلاستیکها برای سلامت انسان، تاکید میکنند. ریزلاستیکها ذرات بسیار کوچک پلاستیکاند که به درون سلولهای انسان نفوذ میکنند و میتوانند به اندامها آسیب بزنند. وجود ریزپلاستیکها در برخی اندامهای انسان از جمله ریهها و اندامهای تناسلی تایید شده و نگرانیهای بسیاری به وجود آورده است. یافتههای مطالعه جدید هم تاکید میکند که به حداقل رساندن مواجهه با BPA ، از طریق انتخاب ظروف شیشهای، استیل و ضد زنگ یا شیشهای و ظروفی که ترکیبات شیمیایی BPA ندارند، خطر ابتلا به دیابت را کاهش میدهد.
بازنویسی:دکتر پیمان پرچمی – سیزدهم تیر 1403